نخود
نخود رو دیدی؟
گاهی فکر میکنم که"نخود" ساده ترین استعاره هستیه.
چیزی کوچیک و بی ادعا که تو دلش طرح و ساختمون یه گیاه رو جا داده!
مثل خودِ ما، ماهایی که به ظاهر ناچیزیم ولی تو دلمون یه جهان پنهونه...
نخود...
هیچ شکوه و عظمتی نداره ولی مرگ رو بهتر همه ما میفهمه!
وقتی تو تاریکی خاک دفن میشه چیزی ازش کم نمیشه.
تو خاک
حل میشه....
میپوسه و همین پوسیدن آغاز زایش وجودشه.
نخود تو سکوت خاک معنای "شدن" رو بهتر از هر فیلسوفی میفهمه.
شاید اصل زندگی همین کار نخود باشه،
پوسیدنِ آروم تو خاک تجربهها برای شکوفا شدن،مثل یه نخود که آروم میمیره تا دوباره سبز بشه، نه پر زرقوبرق و نه پر ادعا...
رضا فرج زاده
"1404/11/12"