در سکوت شب، خاطرات خاموشی هستند که هنوز نفس میکشن
نه اونقدر روشن که دیده بشن, نه اونقدر تاریک که فراموش....
اینجا هر واژه صدای چیزی ست که از درونم گذشته, اینجا اندوه زیباست چون واقعیه
و هر جمله ای که مینویسم انعکاس چیزی کوچیکه که هنوز حس داره.
رضا فرج زاده
" 1404/11/06 "
این وبلاگ جاییه برای نوشتن چیزهایی که معمولا برای دیگران نمیشه تعریف کرد.
یادداشتها و فکرهایی که بیشتر برای خودم نوشته شدن، اما شاید برای شما هم آشنا باشه.
اینجا نه قراره نتیجهای بگیریم ، نه نسخهای بپیچیم.
فقط نوشتس؛ قبل از تاریکیِ شب،
قبل از آنکه بعضی چیزها گفته نشوند.
اگر به دلت نشست، خوشحالم.
اگر نه، اینها دستکم جایی بودهاند برای صادق ماندن.